MENU

 

  


Wzorzec Konia Trakeńskiego

   1.Wzorzec użytkowy.
Założeniem programu hodowlanego jest produkcja wszechstronnego konia sportowego. Konie trakeńskie powinny charakteryzować się potęgą, elastycznością i dobrą techniką skoku, wybitnymi podstawowymi chodami oraz uległością, odwagą i energią, chęcią do pracy a także łatwością uczenia się. Warunkiem przydatności do wszystkich form jeździectwa wyczynowego jest zrównoważony temperament i łagodny charakter. Eliminowane są konie trudne w obsłudze, złośliwe, nerwowe, bojaźliwe i płochliwe.

   2.Wzorzec ruchu i pokroju.
Ruch: Konie trakeńskie powinny charakteryzować się harmonijnym, eleganckim ruchem, z naturalnym impulsem, długim, wyniosłym wykrokiem. Muszą poruszać się swobodnie i w równowadze, przy elastycznym grzbiecie i mocno akcentowanej, pchającej sile zadu. Chody powinny być energiczne, efektywne i regularne. Niepożądane są chody krótkie, płaskie i ciężkie, nieelastyczne przy sztywnym grzbiecie. Niewskazany jest nieprawidłowy ruch będący następstwem wad budowy ciała konia.

Skok: Pożądany jest elastyczny, wydajny i wyniosły skok, który możliwy jest u konia spokojnego i zrównoważonego o prawidłowej budowie. W przebiegu skoku powinny być widoczne: silne i szybkie odbicie, szybkie podkurczenie przednich kończyn i utrzymanie ich w pozycji poziomej w czasie skoku, wygięty ku górze elastyczny grzbiet, prawidłowe baskilowanie. Przed odskokiem powinien być zachowany rytm galopu, a w czasie skoku płynność ruchu i respektowanie przeszkód. Niepożądany jest skok niezdecydowany, przy braku koncentracji, z nieprawidłowo podciągniętymi przednimi kończynami, wysoko zadarta głowa oraz nieelastyczny "odwrotnie wygięty grzbiet". Poważną wadą jest zagubienie płynności ruchu i rytmu galopu.

Pokrój: Ocena prawidłowości budowy musi być prowadzona pod kątem przydatności konia do użytkowania wierzchowego. Koń dobrze zbudowany winien być rosły, kalibrowy i kościsty przy suchej tkance, o długich liniach i dźwigniach kończyn, wydajnych chodach. Głowa średniej wielkości z szeroko rozstawionymi ganaszami, szyja długa, dobrze umięśniona, osadzona pod kątem 45 stopni w stosunku do tułowia, pojemna klatka piersiowa - głęboka i dobrze ożebrowana, grzbiet mocny o długim, szerokim i wydatnym kłębie, krótkiej i dobrze umięśnionej partii lędźwiowej, długi, szeroki, lekko skośny i dobrze umięśniony zad, prawidłowe, dobrze spionowane kończyny o mocnych, proporcjonalnych stawach, długa ukośnie ustawiona łopatka, dobrze umięśnione strome ramię, długie, grube, dobrze umięśnione przedramię, stosunkowo krótkie nadpęcie, prawidłowo skątowane pęciny, duże, o prawidłowym kształcie kopyta z szerokimi piętkami i z dobrze rozwiniętą strzałką.

Niepożądane są konie bez typu, o nieharmonijnej budowie ciała, ciężkiej, ordynarnej głowie, krótkiej i nisko osadzonej szyi, płytkiej, mało pojemnej klatce piersiowej z krótkimi żebrami rzekomymi, krótkiej, stromo ustawionej łopatce, słabo zaznaczonym kłębie, łęgowatym lub karpiowatym grzbiecie, długich, słabo umięśnionych lędźwiach, krótkim, wąskim, słabo umięśnionym zadzie, nieprawidłowych kończynach, ubogich lub limfatycznych stawach, stromych lub miękkich pęcinach.
Minimalne wymiary koni hodowlanych po ukończeniu 3 lat, przy wpisie do ksiąg.
Ogiery: 160 cm; 182 cm; 19,0 cm
Klacze: 156 cm; 178 cm; 18,0 cm

   3.Wzorzec rodowodowy.
Celem hodowli jest dążenie do utrzymania czystości rasy. Łączy się to jednak z dopuszczeniem do hodowli koni pełnej krwi angielskiej, czystej krwi arabskiej, anglo-arabów i Schagya. W hodowli używane być mogą konie, które z uwagi na brak do roku 2005 księgi trakeńskiej w Polsce zakwalifikowano do rasy wielkopolskiej, szlachetnej półkrwi i małopolskiej, spełniające rodowodowe warunki wpisu do księgi hodowlanej rasy trakeńskiej. Powyższa zasada dotyczy także koni wpisanych do innych ksiąg hodowlanych, w krajach gdzie nie prowadzi się księgi rasy trakeńskiej.